Nog een paar dagen en dat is het een half jaar geleden dat ik de – vrijwillige – keuze maakte om 6 maanden lang het component vlees in mijn voeding te minimaliseren. Concreet heb ik de afspraak gemaakt om maximaal twee keer per week vlees te eten, en dan enkel biologisch vlees in kleine porties. Voor de goede orde, als we het hebben over biologisch vlees, hebben we het over echt biologisch en niet we-zoeken-de-grens-op-van-wat-we-biologisch-kunnen-noemen variant.
Afgelopen half jaar heb ik naast een beperkte inname van vlees (en helemaal geen vis trouwens) ook compleet alcohol vrij geleefd. Niet dat dat een grote opgave was, ik dronk al heel weinig, maar je komt er wel achter dat er momenten zijn dat je een lekkere Westmalle perfect in het scenario had kunnen passen 
De twee dingen die het meest veranderd zijn in deze periode zijn hoe ik mij in mijn lijf voel en hoe ik me in mijn lijf voel. Ik zal me nader verklaren. Het eerste wat ik lijfelijk voelde was een moeilijk anders te omschrijven gevoel van me ‘lichter’ te voelen in mijn eigen lichaam. Beetje in het kader van opgeruimd staat netjes. Een gevoel wat nu een nieuwe constante is geworden en dat voelt fijn.
Het tweede element wat ik merkbaar voelde veranderen is mijn fysieke kracht. Dit merkte ik met name in mijn krachttraining sessies samen met mijn neef Halbe. Ik raakte behoorlijk wat kwijt in de eerste maanden en dat zal zeker te maken hebben met de beperkte inname van proteinen. In de afgelopen twee maanden is dat pas weer in een stijgende lijn gekomen, maar helemaal op peil ben ik nog niet.
Al hoe vervelend deel twee ook was, het weegt niet op tegen het voordeel van het eerste deel.
Mijn conclusie is dan ook dat ik deze manier van eten tot een min of meer standaard zal promoveren. Alcohol zal ik zeer beperkt introduceren, maar dan ook meer als iets voor bij speciale gelegenheden. Al met al een geslaagd experiment.
Hmm, dat hoor je vaker van mensen die minder vlees zijn gaan eten, dat lichte gevoel. Dan moeten vegetariërs wel bijna zweven. Zit het geheim dan in een beetje en niet helemaal alles schrappen?
Alles is inderdaad wel heel veel, maar denk wel dat we als Westerse samenleving veel te veel troep om de verkeerde redenen tot ons nemen. Naast de zeer beperkte vlees keuze (helemaal geen varkensvlees) heb ik ook bewust gekozen om geen melkproducten meer te eten en zeer beperkt tarwe producten. Ik voel het ook heel duidelijk in mijn lijf, op een vermoeiende manier, wanneer ik dit soort dingen wel tot me neem en dat is het me niet meer waard.
Tsja, en die zwevers zitten er inderdaad tussen, maar volgens mij is daar dan ook meer aan de hand
Goed gedaan zoon. Ik ben trots op je. Verder ben ik het wel met je eens. Alhoewel ik ‘s avonds heel graag mijn glaasje rode wijn drink.
Veel veranderd dus.
Je weet dat we vroeger ook wel eens een dagje zonder vlees hadden. En dat werd me niet in dank afgenomen.
Hearhear! Voel met je mee qua de troep die we elke dag naar binnen stouwen. Ik eet nog wel tarweproducten trouwens, mijn boterhammen vind ik erg lekker, maar vervang ze ‘s morgens door crackers..scheelt ook wel, minder zwaar op de maag. Melkproducten eet ik sowieso al jaren erg weinig, kan er slecht tegen en vlees beperk ik behalve in restaurants (waar ik maar weinig kom) tot kip of rund. Qua broodbeleg nog niet trouwens, maar daar heb ik nog geen lekker alternatief voor. Vissticks is de enige vis die ik eet en die eet ik sinds kort biologisch van appie heijn, wat inderdaad nog lang niet goed genoeg is, maar voor mij heel wat. Ik kan ook niet tegen vis, dus dat helpt (word er ziek van).
Ik herken me erg in het vermoeide gevoel, al komt het bij mij door de histamine die in eten zit (en dat ontstaat in eten door rotting of natuurlijke gisting).
Anyway…als je nog lekkere en relatief simpele gerechten heb (geen zin om me helemaal vol te laden met producten om er vervolgens een klein gerechtje uit te halen).
Ik heb heel veel gehad aan de Vega Bijbel. Daar staan ontzettend veel makkelijke en lekkere gerechten in. We zijn een paar jaar geleden heel selectief geworden in wat we naar binnen stouwen en dan met name voor de E-nummers (schrikbarend om zien wat er in eten gestopt wordt) en vanuit dat perspectief was de hierboven beschreven stap een onvermijdelijke stap.
Ja, met E-nummers was ik al zoveel mogelijk gestopt een jaar of 3 geleden. Merk wel dat het niet altijd helemaal te vermijden is, maar goed, zo min mogelijk is in dit land met mijn budget al heel wat
. Tja, moet ik toch aan de vega…zonder tofu en soja en dat andere spul trouwens (zit histamine in en vermijd ik dus liever). Ik zal die bijbel eens bekijken!
Ik – wij – eten ook erg weinig tot geen tofu of soja. Gewoon wat grotere porties groenten en vaker peulvruchten en werkt voor ons heel goed.